Bidden, trappen of stappen

Een fatsoenlijk mens gaat op zondagochtend naar de kerk. Op de koude, houten kerkbanken schurk je een beetje tegen elkaar aan en hou je elkaar warm, voor zover er tenminste niet voldoende vuur in de preek zit.

Het lijkt er vanochtend op dat wie niet in de kerk zit, op het zadel is gesprongen. Sommigen alleen, anderen in groepjes. Zij geloven in verzet, in spierkracht, in vaart en snelheid. Zij geloven misschien hun ogen niet als zij twee wandelaars met grote rugzakken zien lopen op hún fietspad. Daar lopen die twee bij gebrek aan trottoir en ze groeten vriendelijk goedemorgen in het voorbijgaan.

Gisteren noemde een boer hen nog backpackers. In Franeker hield iemand hen voor toeristen. Maar eigenlijk zijn het pelgrims. Pelgrims op het Friese Jabikspaad. Op de dag des Heren, stappen zij langs kerken waar wordt gepreekt, gebeden, het orgel bespeeld, de klokken geluid.

Hun wandelpas is een gebed op zich. Een gebed, voorlopig nog zonder eind. Over grind, tegels, asfalt. Over bosgrond en zompige weiden. Op weg naar het zuiden, dat zijn ze. En ze stoppen pas met stappen bij het einde van de wereld.

Advertenties

2 gedachten over “Bidden, trappen of stappen

  1. ellen

    Owwwww wat een wonderschoon verhaal lees ik hier op maandagmorgen, mijn rugzak al weer bijna gepakt voor mijn volgende wandeldagen. Vandaag nog een pittige dag voor jullie (zegt weeronline) en daarna wordt het milder. xxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s